شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19733

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید / دیگران هم بکنند آن چه مسیحا می کرد

دوش دیدم که ملائک در می خانه زدند / گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور / پدر را بازپرس آخر، کجا شد مهر فرزندی

صلای یوسف گل شد جهان گیر / زلیخای جوان شد عالم پیر

بیت «به شهر تو شیر و نهنگ و پلنگ / سوار اندر آیند هر سه به جنگ» پرسش انکاری دارد.

در بیت «همه تیغ و ساعد ز خون بود لعل / خروشان دل خاک در زیر نعل»، واژه‌ی «لعل» به مناسبت «رنگ» آن به کار گرفته شده است.

بیت «بدو گفت خندان که نام تو چیست؟ / تن بی‌سرت را که خواهد گریست؟» تمسخر و تهدید دارد.

در بیت «یکی تیر الماس‌پیکان چو آب / نهاده بر او چار پرّ عقاب»، واژه‌ی «آب» به مناسبت زلالی آن به کار رفته است.

منم گلبرگ گلبوی گل ‌اندام                            گلم چهره گلم گونه گلم نام (مضاف‌الیه)

خواب و خورت ز مرتبه خویش دور کرد   آن‌گه رسی به خویش که بی‌خواب و خور شوی (متمم)

رتبت دانش حافظ به فلک بر شده بود          کرد غمخواری شمشاد بلندت، پستم (مفعول)

نگشت آسایشم یک لحظه دمساز          گهی از گربه ترسیدم گه از باز (مضاف‌الیه)

یک بیت

دو بیت

سه بیت

چهار بیت