شرکت در آزمون آنلاین
علوم و فنون ادبی 2
-
درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11
| آزمون شماره 14263
1
شاعران عصر صفوی در شعر به چه موضوعاتی گرایش بیشتر نشان میدادند؟
2
با توجه به ابیات زیر، کدام مورد غلط است؟
بخیهی کفشم اگر دندان نما شد، عیب نیست/ خنده میآرد همی بر هرزهگردیهای من
ریشهی نخل کهنسال از جوان افزونتر است/ بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را
3
معرّفی «وحشی بافقی - صائب تبریزی - بیدل دهلوی - محتشم کاشانی - بابافغانی شیرازی» بهترتیب در کدام گزینه دیده میشود؟
الف) سبک شعرش حدّواسط سبک دوره عراقی و دورهی بعد، یعنی سبک هندی است.
ب) از دیگر شاعران قرن دهم بود که در سرودن شعر مذهبی معروف است.
ج) برخی از تکبیتهای غزلش، شاهکارهایی از ذوق و اندیشهاند.
د) شعرش از نظر دقّت، ظرافت و رقّت معانی مشهور است.
هـ) او را به سبب سرودن غزلهای خیالانگیز و به کار بردن مضمونهای بدیع و گاه دور از ذهن میشناسیم.
4
شعر زیر در چه قالبی سروده شده است؟
«باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟/ باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است؟
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین/ بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است؟»
5
دربارهٔ تاریخ ادبیات قرن دهم، چند مورد، درست است؟
الف) تا زمان حاکمیت استعمار انگلیس در هند، زبان فارسی، زبان رسمی آن دیار بود.
ب) شاهان گورکانی هند همگی به زبان فارسی سخن میگفتند.
پ) قالب غزل، قالب مناسبی برای پرداختن به مسائل سیاسی بود.
ت) با توجه به رواج زبان فارسی در هند، آشنایی با تفکرات هندوان در تغییر سبک، تأثیری نداشت.
ث) تماس نزدیک شاهان صفوی با رؤسای مذاهب، از دلایل توجه شاهان صفوی به امور فرهنگی بود.
