شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 17410

آشنایان ره عشق گرم خون بخورند / ناکسم گر به شکایت سوی بیگانه روم

گویند رمز عشق مگویید و مشنوید / مشکل حکایتی است که تقریر می کنند

هم‌چنان که امتزاج ظاهر است اندر رکوع / وز تصافح وز عناق و قبله و مدح و دعا

دیو ی است نفس تو که حسد جزء وصف اوست / تا کل او چگونه قبیحی و مقذری است

زبان و ادبیات فارسی در ناحیه عراق عجم گسترش یافت و در حوزه‌های ری،‌ فارس و همدان آثار ارزشمندی پدید آمد.

لفظ در شعر این دوره پاکیزه، نرم و دل‌نشین و معنا برتر، آسمانی‌ و انسانی است.

نثر در این دوره به دو جریان گرایش پیدا کرد: اوّل جریان ساده‌نویسی که آثاری مانند تاریخ جهان‌گشا ازین دسته‌اند و دوم جریان پیچیده‌نویسی که آثاری مانند مرصاد‌العباد از این دسته‌اند.

مثنوی در این دوره میدان فراخی برای ظهور عاطفه، اخلاق و عرفان پدید آورد.

 ضعف و انحطاط فکری و سستی گرفتن تتبّع از ویژگی‌های فکری نثر سبک عراقی در قرن‌های هفتم تا نهم هستند.

 گسترش دامنه واژگان شعر و کاهش لغات ادبی قدیم از ویژگی‌های ادبی سبک هندی‌اند. د

ر اندیشه ادیبان قرن‌های هفتم تا نهم، صنایع ادبی جای تعمق و تفکر را گرفت.

 استفاده از ردیف‌های طولانی، تکرار قافیه و فراوانی حس‌آمیزی و تمثیل در شعر سبک هندی دیده می‌شود.

موش و گربه

رساله دلگشا

صد پند

اخلاق‌الاشراف