شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - مراعات نظیر | آزمون شماره 11002

آن شکل بین وآن شیوه بین آن قدّ و خدّ و دست و پا/ آن رنگ بین وآن هنگ بین وآن ماه بدر اندر قبا

پدرم روضۀ رضوان به دو گندم بفروخت/ من چرا ملک جهان را به جوی نفروشم

ای خدایی که به بازار عزیزان درت/ نرخ جان‌ها به‌جز از کفّ تو ارزان نشود

ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد/ چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد

در آن محیط که کشتی نوح در خطر است/درست از آب برآید سبوی درویشی

گواه رهرو آن باشد که سردش یابی از دوزخ/ نشان عاشق آن باشد که خشکش بینی از دریا

به حرص شهریان صد خانه زر برنمی آید/ ز ابرام گدایان داشت حاتم خانه در صحرا

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار/ صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار/ صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد

دلی که عیبنمای است و جام جم دارد/ ز خاتمی که دمی گم شود چه غم دارد؟

شبی چون شبه روی شسته به قیر/ نه بهرام پیدا نه کیوان نه تیر

منصور راستینم جانم در آستینم/ بستان و کن چنینم در عشق باور ای عشق

یاد یاران یار را میمون بود/ خاصه کآن لیلی و این مجنون بود (جناس ناهمسان اختلافی-تلمیح)

برو واعظ که جز پیغام عشقش/مرا وعظ تو چون باد است در گوش (اشتقاق-کنایه)

اهل دل گر جان بر آن سرو روان افشانده‌اند/ از نسیم گلشن وصلش روان پرورده‌اند (استعاره-جناس همسان)

مرا چون خلیل آتشی در دل است/که پنداری این شعله بر من گل است (تلمیح-تضمین)

حرفی است این که خضر به آب بقا رسید/ زین چرخ دل سیه دم آبی ندید کس (تلمیح - مجاز) 

هر که در عهد ازل مست شد از جام شراب/ سر به بالین ابد باز نهد مست و خراب (تضاد- جناس)

ای هدهد صبا! به سبا میفرستمت/ بنگر که از کجا به کجا میفرستمت (تکرار- تشبيه )

فغان که داد ز دست ستمگری است مرا/ که هرگزش نتوان گفت این چه بیداد است (تناقض - تناسب)