شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 5: اختیارات شاعری 1 (زبانی) | آزمون شماره 5165

برق وی از وادی موسی بجست / لمعه نور آمد از آنش به‌دست

موسی طور عشقم در وادی تمنّا / مجروح لن ترانی چون خود هزار دارم

فرعون‌وار لاف اناالحق همی زنی / و آنگاه قرب موسی عمرانت آرزوست

بدید آن‌چه موسی بجست و ندید / شنید آن‌چه موسی چنان کم شنید

ز این دست که دیدار تو دل می‌برد از دست / ترسم نبرم عاقبت از دست تو جان را

وان‌گه که به تیرم زنی اوّل خبرم ده / تا پیش‌ترت بوسه دهم دست و کمان را

آنک عسل اندوخته دارد مگس نحل / شهد لب شیرین تو زنبورمیان را

تا مست نباشی نبری بار غم یار / آری شتر مست کشد بار گران را

اول بگیر آن جام مه بر کفّه آن پیر نه / چون مست گردد پیر ده رو سوی مستان ساقیا

این قافله بر قافله پویان سوی آن مرحله / چون برنمی‌گردد سرت چون دل نمی‌جوشد تو را

هر سوی که روی آری در پیش تو گل روید / هرجا که روی آیی فرشت همه زر بادا

ای یوسف آخر سوی این یعقوب نابینا بیا / ای عیسی پنهان شده بر طارم مینا بیا

وان گل خودخواهِ خودآراسته / با همه حُسن به پیراسته

زان همه دل‌بسته خاطرپریش / هیچ ندیدی به‌جز از رنگ خویش

شیفتگانش ز برون در فغان / او شده سرگرم خود اندر جهان

بلبل آشفته پی روی وی / راه همی جست ز هر سوی وی