شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12640

کارم چو زلف یار پریشان و درهم است/ پشتم بسان ابروی دلدار پُرخم است

نگفتمت که به یغما رود دلت سعدی/ چو دل به عشق دهی دلبران یغما را

جمال ماه‌پیکر بر بلندی/ بدان ماند که ماه آسمان است

کیست آن لعبت خندان که پری‌وار برفت/ که قرار از دل دیوانه به یک بار برفت

چون تویی نرگس باغ‌ نظر ای چشم و چراغ / سر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری؟

بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم / بشنو ای خواجه اگر زان ‌که مشامی داری

کردم اندیشه که آن روز کجا دانم رفت؟ / گر بیابم ز کمند سر زلف تو نجات

طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند، که را دوا بکند؟

جهان چیست مهمان سرای سخایش / نمکدان مه و مهر، نان و فلک، خوان: (چهار)

گذشت روزگاران بین که دوران شباب ما / در این سیلاب غم دسته گلی شاداب را مانَد: (دو)

پیش تیغش جان سپر کردم ولیک آن جنگجو / با کمان ابرو و تیر نگاه آمد گذشت: (دو)

شِکَر شُکر ز طوطیّ روان باز مدار / دو سه روزی که بمانده است درین تیره قفس: (دو)