شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 9301

من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم / بدار ای دوست، دست از من که طاقت رفت و پایابم

ز عقل اندیشه‌ها زاید که مردم را بفرساید / گرت آسودگی باید برو عاشق شو ای عاقل

ازین پس عیب شیدایان نخواهم کرد و مسکینان / که دانشمند از این صورت برآرد سر به شیدایی

ای که در دل جای داری بر سر چشمم نشین / کاندرین بیغوله ترسم تنگ باشد جای تو

زبان و ادبیات فارسی در قرن هفتم، در اوج شکوفایی بود و قالب‌های جدیدی در شعر و نثر پدید آمد.

«طبقات ناصری» و «مرصاد العباد من المبدأ الی المعاد» از جمله آثار منثور ساده در قرن هشتم هجری‌اند.

سلمان ساوجی از سعدی، مولوی و نظامی در اشعار خود تأثیر پذیرفته است.

«تحفه‌الاحرار» جامی و «عشاق‌نامه» اثر عراقی، به پیروی از داستان‌های نظامی سروده شده‌اند.

از این اقبالگاه خوش مشو یک دم دلم تنها 

این آه خون‌افشان که من هر صبح و شامی می‌زنم

رَستم از این نفس و هوا زنده بَلا مرده بلا

نه تنها شد ایوان و قصرش به باد

خرد چشم جان است چون بنگری / تو بی‌چشم روشن جهان نسپری

مرا گَه‌گه به دردی یاد می‌کن / که دردت مرهم جان می‌نماید

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی / ز بامی که برخاست مشکل نشیند

گرت خونابه گردد دل ز دست دوستان سعدی / نه شرط دوستی باشد که از دل بر دهان آید