شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 18105

به زیرِ دلقِ ملمّع کمندها دارند / درازدستیِ این کوته‌آستینان بین

مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس / توبه‌فرمایان چرا خود توبه کم‌تر می‌کنند؟

بنده‌ی پیر خراباتم که لطفش دایم است / ورنه لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست 

اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم / جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را

از همّت تو شرم ندارد سپهر دون / کز صبح تا به شام جهان را دونان دهد

مشکل رسد به خاک درت چشمه‌ی حیات / ور خود به این امید همه عمر جان دهد

باد سحرگهی به هوای تو جان دهد / آب حیات را، لب لعلت نشان دهد

داری تو جای آن که کمین مدح خوان تو / صد ساله نان به صد چون قزل ارسلان دهد

متانت و شایستگی، جمیع اعضا، تواضع و فروتنی

تأمّل و درنگ، طبیعت باشعور، شأن و ارزش

تلف‌کردن عمر، صله‌ی رحم، تضرّع و زاری

موجب جراهت، خیر و مصلحت، ترک معاصی

آن ماه دوهفته در نقابست / یا حوری دست در خضابست // وان وسمه بر ابروان دلبند / یا قوس قزح بر آفتابست

ای سرو روان و گلبن نو / مه‌پیکر آفتاب پرتو // بستان و بده بگوی و بشنو / شب‌های چنین نه وقت خوابست

تندی و جفا و زشتخویی / هر چند که می‌‌کنی نکویی // فرمان برمت به هر چه گویی / جان بر لب و چشم بر خطابست

سعدی تو نه مرد وصل اویی / تا لاف زنی و قرب جویی // ای تشنه به خیره چند پویی / کاین ره که تو می روی سرابست