شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 11640

4

3

2

1

دهان غنچه‌لب و روی چون گلستانت / بهاروار چو گل سر به سر جهان خوش کرد (لف و نشر، تشبیه)

گمان مبر که ز خاطر کنم فراموشت / ز پیش می‌روی اما نمی‌روی از یاد (تلمیح، تضاد)

می‌توان یک عمر پوشیدن که باشد تازه‌رو / کسوت عریان‌تنی را تار و پود دیگر است (مراعات نظیر، تناقض)

به صحن باغ و طرف راغ و زیر سرو و پای جو / بزن گام و بجو کام و بخور جام و بکش ساغر (تناقض، لف و نشر)

کی شبروان کویت آرند ره به سویت            عکسی ز شمع رویت تا راهبر نباشد     (سجع، تشبیه)

هرگز بدین طراوت سرو و چمن نروید          هرگز بدین حلاوت قند و شکر نباشد     (موازنه، جناس)

دانم که آه ما را باشد بسی اثرها                 لیکن چه سود وقتی کز ما اثر نباشد      (تکرار، واج‌آرایی)

گر با تو بر سر و زر دارد کسی نزاعی             من ترک سر بگویم تا دردسر نباشد     (جناس، تکرار)