شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9446

گشت یکی چشمه ز سنگی جدا               غلغله‌زن، چهره‌نما، تیزپا     (شور و غوغاکنان)

تویی رزّاق هر پیدا و پنهان               تویی خلاق هر دانا و نادان     (روزی دهنده)

به نام کردگار هفت افلاک               که پیدا کرد آدم از کفی خاک     (آسمان)

در بر من، ره چو به پایان برد               از خجلی سر به گریبان برد     (جَیب)

سرافکندگی کن که زلف نگار / سرافرازیش در سرافکندگی است

مشو غافل ز گردیدن که روزی در قدم باشد / همین آوازه می‌آید ز سنگ آسیا بیرون

نشاید بهی یافت بی‌رنج و بیم / که بی‌رنج کس نارد از سنگ سیم

هرآن‌کس که بگریزد از کار‌کرد / از او دور شد نام و ننگ نبرد

نیکی پیر مغان بین که چو ما بدمستان / هر چه کردیم به چشم کرمش زیبا بود

رخ اندر ماه روشن کرد و گفتا چون دهم شرحت / که هم خوبی و نیکویی و هم زیبا و تابانی

عشقی است سخت زیبا فقری است پای برجا / بر آسمان نهی پا گر دست این دو بوسی

بربود انده تو صبرم و نیکو بربود / بگرفت انده تو جانم و زیبا بگرفت

در دل سنگ کثیف، جواهر معادن و فلزات بیافریند.

فیل در زیر برگستوان، مانند حصار پولادین پوییدن گرفت.

اگر خواهی که جان از تو دریغ ندارند، تو نان از ایشان دریغ مدار.

بهرام تیری به میانِ دو چشمش اندر زد چنان که تا سوفار در سر فیل شد.