شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 4156

لیکن اگر دور وصالی بود/صلح فراموش کند ماجرا

یار شدم یار شدم با غم تو یار شدم/تا که رسیدم بر تو،از همه بیزار شدم

خدایا به خواری مران از درم/که صورت نبندد دری دیگرم

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی / ز بامی که برخاست مشکل نشیند

یک

دو

سه

چهار

پای تویی دست تویی هستی هر هست تویی:

ز مه پرس باری که جوزا چه می شد:

سخن در پرده می‌گویم چو گل از غنچه بیرون آی: 

هوش من دانی که بردست آن که صورت می‌نگارد: 

تا که خرابم نکند کی دهد آن گنج به من / تا که به سیلم ندهد کی کشدم بحر عطا

رخ نمودن را نشانی نیست پیدا / نقد می‌بینم که رنجی می‌نمایی

سعدی چو جورش می‌بری نزدیک او دیگر مرو / ای بی‌بصر! من می‌روم؟ او می‌کشد قلاب را

کسی کو به هر جای خوش نیست با تو / مبادا برو هیچ جا در جهان خوش

ﮔﻔﺘﻲ، ﻫﺸﺖ

ﻫﻢ اﻳﺜﺎ، ﺷﺶ

ﻛﻪ از ﺟﻮ، ﻫﺸﺖ

ﺑﺎ ﻟﻄﻒ، ﺷش