شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17396

به لابه گفت شبی میر مجلس تو شوم / شدم به رغبت خویشش کمین غلام و نشد             غلام

آن شد ای خواجه که در صومعه بازم بینی / کار ما با رخ ساقی و لب جام افتاد          آن

نگاهِ گرمِ آتش‌درحریف‌انداز می‌خواهم / بر این دل کز محبّت سرد شد آتش فشانی کو       سرد

در عین گوشه‌گیری بودم چو چشم مستت / و اکنون شدم به مستان چون ابروی تو مایل      مایل

باز آی که بی‌روی تو ای شمع دل‌افروز       در بزم حریفان اثر نور و صفا نیست

گفتن برِ خورشید که من چشمه نورم      دانند بزرگان که سزاوار سُها نیست

 روی تو مگر آینه لطف الهی است    حقّا که چنین است و در این روی و ریا نیست

 دی می‌شد و گفتم صنما عهد به جای آر      گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست

 جز نور خرد، رهنمای مپسند                           خودکام مپندار کامیاب است

 مردم به خرد هر چه بخواهد به کف آرد                 چیزی ندهد جز به خرد ایزد دادار

عقل با جان عطیه احدی است                            جان با عقل، زنده ابدی است

جمعی که افسر از خرد خام کرده‌اند             از بحر، اختصار به یک جام کرده‌اند

الف، د، ه‍

ب، ج،ه‍

الف، ج، ه‍

ب، د،ه‍