شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18347

زلف هندو صفتت لیلی و عقلم مجنون / لب جان‌بخشِ تو شیرین و دلم فرهادست

غم مخور سلمان به غم خوردن که چرخ از خوان خویش / هر همایی را که بینی استخوانی می‌دهد

اسرار عشقت از در گفت‌وشنید نیست / سری است بوالعجب که نه کس گفت و نه شنید

درگذشت از سر من آب ولی گر دهدم / آشنایی مددی دستی و پایی بزنم

ای که بر خسته‌دلان می‌گذری از سر حشمت / هیچ دانی که شب هجر تو چون می‌گذرانند          زشب: رکن نخست (مشبّه)

آن‌چنان بسته زنجیر سر زلف تو گشتم / که همه خلق جهانم ز کمندت نجهانند           زنجیر: رکن دوم (مشبّهٌ‌به)

به‌جز از مردمک دیده اگر تشنه بمیرم / آبم این طایفه بی روی تو برلب نچکانند      دیده: رکن دوم (مشبّهٌ‌به)

صبر تلخ است و طبیبان ز شکر‌خنده شیرین / همچو فرهاد به‌جز شربت زهرم نچشانند     فرهاد: رکن نخست (مشبّه)