شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم

در کدام گزینه هر دو واژه بهدرستی معنا شده است؟

(مصائب: بلا) (واقف: آگاه)

(شفاعت: خواهشگری) (وقار: متانت)

(فراست: زیرکی) (شط: دریا)

(بیشکیب: بیصبرانه) (متقدّم: پَسین)

در کدام گزینه غلط املایی دیده نمیشود؟

اگر آدمی را دردی نمیرسید، به چه چیز تواضع و تضرّع و ترک معاصی میکرد و طلب عافیت مینمود؟

از گوشۀ سومعه آواز درآمد که: تو خود را مرنجان ای طرّار! ابلیس زهره ندارد که گرد او گردد.

مثل تو چون مورچهای است که از جمال صورت قصر و بسیاری غلامان و صریر ملک وی، هیچ خبر ندارد.

در محاوراتی که به حضور او میرود، طعن و خوظ ننماید و اگر پوشیده دارند، استراق سمع نکند.

کدام بیت نادرستی املایی دارد؟

چو زور و زهره نباشد سلاح و اسب چه سود؟/ چو دل دلی ننماید جگر چه سود کند؟

یک سواری با صلاح و بس مهیب/ می‌شد اندر بیشه بر اسبی نجیب

چون ببرم دست به سوی سلاح/ دشنه‌ی خورشید بود خنجرم

صلاح کار کجا و من خراب کجا؟/ ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا

متن زیر درباره ی محمّد غزّالی، چند نادرستیِ محتوایی دارد؟

«محمّد غزّالی از صوفیان مطرح نیمه ی دوم قرن پنجم و ابتدای قرن ششم بود. وی در دوره ی غزنویان پنج سال در مدارس نظامیه تحصیل کرد. کیمیای سعادت از آثار اوست.»

یک

دو

سه

چهار

کدام بیت با دیگر ابیات زیر قرابت معنایی کم‌تری دارد؟

ابر آب داد بیخ درختان تشنه را / شاخ برهنه پیرهن نوبهار کرد

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است / حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

آفرینش همه تنبیه خداوند دل است / دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار

کدام برگ درخت است اگر نظر داری / که سرّ صنع الهی برو نه مکتوب است