شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 7 - پرتو امید

معنای چند واژه نادرست است؟ «الوان: رنگ‌ها / لحد: گهواره / پویه کردن: گریه کردن / آبشخور: جایی برای خوردن یا برداشتن آب/ باشنده: حاضر / دودمان: خاندان / واقف: باخبر / مهتر: بزرگ / گریز: چاره»

یک

دو

سه

چهار

در کدام بیت، تخلّص «فریدالدّین عطّار نیشابوری» شاعر قرن هفتم وجود ندارد؟

هم چو عطّار، این شرابِ صاف عشق / نوش کن از دست ساقیِ عرب

محو کن عطّار را زین جایگاه / کین نه کسب اوست بَل عین عطاست

تو از عطّار بشنو کان چه اصل است / برون نی از تو و همسایه توست

گر نسیم مشک معنی نیست اندر جیب تو / دست همّت باری اندر دامن عطّار زن

مفهوم مقابل (متضاد) بیت زیر، از کدام بیت، بهتر دریافت می‌شود؟

«گر چه منزل بس خطرناک است و مقصد، بس بعید / هیچ راهی نیست، کان را نیست پایان، غم مخور»

شیر در بادیه‌ی عشق تو، روباه شود / آه از آن راه که در وی خطری نیست که نیست

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود / زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت

هر شبنمی در این ره، صد بهر آتشین است / دردا، که این معمّا، شرح و بیان ندارد

راهِ عشق، اَر چه کمِنگاه کمان‌داران است / هر که دانسته رود، صَرفه ز اعدا بِبُرد

در کدام بیت، آرایه‌های «تشخیص، تلمیح، تشبیه، مراعات‌نظیر» وجود دارد؟

یوسف گم گشته بازآید به کنعان غم مخور / کلبه‌ی احزان شود روزی گلستان، غم مخور

در بیابان گر به شوق کعبه، خواهی زد قدم / سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان، غم مخور

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی بَرکند / چون تو را نوح است کشتی‌بان، ز توفان غم مخور

حافظا! در کنج فقر و خلوتِ شب‌های تار / تا بوَد وِردَت دعا و درسِ قرآن، غم مخور

«ای دل غمدیده، حالت به شود، دل بد مکن / وین سر شوریده، باز آید به سامان، غم مخور

دور گردون، گر دو روزی بر مراد ما نرفت / دائماً یکسان نباشد حال دوران، غم مخور

هان مشو نومید! چون واقف نه ای از سرّ غیب / باشد اندر پرده، ‌بازی‌های پنهان، غم مخور

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی بر کند / چو تو را نوح است کشتیبان، ز توفان، غم مخور

در بیابان گر به شوق کعبه، خواهی زد قدم / سرزنش‌ها گر کند، خار مغیلان، غم مخور»

در کدام گزینه رابطه‌ی واژه‌های داخل پرانتز مشابه رابطه‌ی واژه‌های «تهی و سرشار» است؟

باشد اندر پرده، بازی‌های پنهان، غم مخور (پرده و پنهان)

وین سر شوریده، بازآید به سامان، غم مخور (شوریده و سامان)

هان مشو نومید! چون واقف نه ای از سرّ غیب (واقف و غیب)

ای دل، ار سیل فنا بنیاد هستی بر کند (فنا و بنیاد)

شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 7 - پرتو امید | آزمون شماره 16497

جست و جو

شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 7 - پرتو امید | آزمون شماره 16497

جست و جو

ساخت آزمون

ساخت آزمون