شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20186

یکم روز بر بنده‌ای دل بسوخت / که می‌گفت و فرماندهش می‌فروخت (مضاف‌الیه، مفعول)

یکی پاسخش داد شیرین و خوش / که گر خوب‌روی است بارش بکش (مضاف‌الیه، مضاف‌الیه)

 گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد / گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید (مفعول، مضاف‌الیه)

به عقلش بباید نخست آزمود / به قدر هنر پایگاهش فزود (مفعول، مضاف‌الیه)

بی‌نصیبان را هدایت مایه گمراهی است / سایه، رنگش در ف_روغ مه سیه‌تر می‌‌شود

ماه اگر نیکو نتابد ابر در پیشش کشیم / رهبر ار گمراه گردد سنگ‌ها رهبر نهیم

جز خم زلفت دلم پناه ندارد / جانب دل‌ها چرا نگاه ندارد

هرکه را بخت به کوی تو هدایت نکند / نبود حاصل عمرش به جز از گمراهی

گر تشنگان بادیه را جان به لب رشید                تو خفته در کجاوه به خواب خوش اندری

باد بر بوی نسیم زلف سنبل در ختن                 نافه را چندان دهد دم تا جگر پر خون کند

گلدسته امیدی، بر جان عاشقان نِه                تا رهروان غم را، خار از قدم بر آید

تا سلسله ایوان بگسست مدائن را                در سلسله شد دجله چون سلسله شد پیچان