شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 13746

 ز خود بگسل ولی زنهار زنهار / به عشق آویز و عشق از دست مگذار

دل نيست کبوتر که چو برخاست نشيند/از گوشه بامی که پريديم، پريديم

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم/ امّید ز هر کس که بریدیم، بریدیم

باز با من هر زمانش خشم و نازی دیگر است / خشم و ناز او نمی‌دانم که باز از بهر چیست

 با زمانی دیگر انداز ای که پندم می دهی / کاین زمانم گوش بر چنگ است و دل در چنگ نیست 

سعدی از پرده عشاق چه خوش می‌گوید / ترک من پرده برانداز که هندوی توام

بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ / در معرضی که تخت سلیمان رود به باد

سعدی که داد وصف همه نیکوان به داد / عاجز بماند در تو زبان فصاحتش

سه    

 چهار   

پنج           

شش

من اگر تار سر زلف تو گیرم در چنگ / تار در ناله رود چنگ درآید به خروش

منطق و صغری و کبری منتفی شد در زمان / تا که صرف و نحو خواهد با چه نحوی صرف شد

برو ای ترک که ترک تو ستمگر کردم / حیف از آن عمر که در پای تو من سر کردم

دوش گیسوی تو را ریخته دیدم بر دوش / خاطرْ آشفته‌ام امشب ز پریشانی دوش

به خاک پای تو ای سرو نازپرور من / که روز واقعه پا وامگیرم از سر خاک

در عشق تو چون دم زدم صد فتنه شد اندر عدم / ای مطرب شیرین‌قدم می‌زن نوا تا صبحدم

ایا نسیم سحر بوی زلف یار بیار / قرار دل ز سر زلف بی‌قرار بیار

سر رشته جان به جام بگذار / کاین رشته از او نظام دارد