شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 2: مست و هشیار | آزمون شماره 47

حیله - اعمال - کان

مکیدت - عامل - کاین

مکر- عامله - کین

مکار - کارگر - کینه

اسم اعظم بکند کار خود ای دل خوش دار / که به تلبیس و حیل دیو مسلمان نشود 

هر زمان بر سر فرزند سخن می لرزم / در جهان کیست که دلبسته اولاد نشود ؟ 

منصور راستینم ، جانم در آستینم / بِستان و کن چنینم ، در عشق باور ای عشق 

احوال گنج قارون ، کایّام داد بر باد / در گوش گل فروخوان ، تا زر نهان ندارد 

خاک درگاه مذلت زچه اکسير کم است / کيميا گو مس بيقدر مرا زر نکند

ز اکسير قناعت ذره من گنجها دارد /کمم در چشم خلق اما براي خويش بسيارم

داشتم ناقص مسی وز کیمیای لطف تو / آن مس ناقص همه زر شد زر کامل‌عیار

صحبت روشندلان اکسير اقبالست و بس/ آب پيدا ميکند خاکستر اندر آينه

گفت: تا داروغه را گوییم در مسجد بخواب/ گفت: مسجد خوابگاه مردم بدکار نیست

گفت: آگه نیستی کز سر درافتادت کلاه/ گفت: در سر عقل باید، بی‌کلاهی آر نیست

گفت: از بهر قرامت جامه‌ات بیرون کنیم/ گفت: پوسیده است جز نقشی ز پود و تار نیست 

گفت: می بسیار خُردی، زان چنین بی‌خود شدی/ گفت: ای بیهوده‌گو، حرفِ کم و بسیار نیست