شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2

همة ابیات با بیت زیر قرابت مفهومی دارند، به‌جز: «پیش از آن روزی که جان را با بدن شد اتّحاد عشق تو با جان من بودند یاران قدیم»

از سر تعمیر دل بگذر که معماران عشق روز اوّل رنگ این ویرانه ویران ریختند

هنوز بلبل و پروانه در عدم بودند که عشق روی تو گل کرد و خارخارم سوخت

بر آن لب خال مشکین چیست، نقّاش ازل گویا ز کار خویش چیزی را که خوش کرده نشان کرده

جنون طرازی (شوریدگی) ما نیست «صائب» امروزی میان ما و جنون آشنایی ازل است

در بیت زیر، نقش ضمایر مشخّص شده، به‌ترتیب کدام است؟

« مرا مادرم نام، مرگ تو کرد / زمانه مرا پتک ترگ تو کرد »

مضافٌ‌الیه، مضافٌ‌الیه، مضافٌ‌الیه، مفعول

مفعول، مضافٌ‌الیه، مضافٌ‌الیه، مفعول

مفعول، مفعول، مضافٌ‌الیه، مفعول

مضافٌ‌الیه، مضافٌ‌الیه، متمّم، نهاد

در چند بیت ویژگی «قومی و ملّی» حماسه دیده می‌شود؟
الف) چو ده سال شد زان زمین کس نبود / که یارست با وی نبرد آزمود
ب) چنین پاسخش داد دیو سپید / که از روزگاران مشو ناامید
ج) چو شاهی نشست از برش کیقباد / همان تاج گوهر به سر برنهاد
د) بنام است سهراب گُرد دلیر / نه از دیو پیچد، نه از پیل و شیر
هـ) به آیین، کفن کردش و دخمه‌گاه / و زآن جایگه رفت نزد سپاه

یک

دو

سه

چهار

در کدام گزینه نقش تبعی یافت می‌شود؟

او را خود التفات نبودی به صید من / من خویشتن اسیر کمند نظر شدم

کدام دانه فرو رفت در زمین که نرست / چرا به دانه انسانت این گمان باشد

دردی است غیر مردن کآن را دوا نباشد / پس من چگونه گویم، کاین درد را دوا کن

به حرص ار شربتی خوردم مگیر از من که بد کردم / بیابان بود و تابستان و آب سرد و استسقا

در کدام بیت غلط املایی هست؟

چه سماع است که جان رقص‌کنان می‌گردد چه صفیر است که دل بال‌زنان می‌آید

منم غرقه به بحر انگبینی که زنبور از کَفَش یابد لعابی