شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 6135

سپهبد پرستنده را گفت گرم/ سخن های شیرین به آوای نرم

بر لب کوه جنون خندۀ شیرین بهار / نقش زخمی است که از تیشۀ فرهاد شکفت

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر / یادگاری که در این گنبد دوار بماند

دل چو شد غافل ز حق فرمان پذیر تن بود / می برد هر جا که خواهد اسب خواب آلوده را

آخر این ناله سوزنده اثرها دارد / شب تاریک فروزنده سحرها دارد

جهان پیر است و بی‌‌بنیاد از این فرهادکش فریاد / که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم

شمه‌‌ای از داستان عشق شورانگیز ماست / این حکایت‌‌ها که از فرهاد و شیرین کرده‌‌اند

از حیای لب شیرین تو ای چشمۀ نوش / غرق آب و عرق اکنون شکری نیست که نیست