شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 2752

نخل‌بندی دانم نه در بستان و شاهدی فروشم نه در کنعان

یک شب تأمل ایام گذشته می‌کردم و بر عمر تلف‌کرده تأسّف می‌خوردم

خانۀ دوستان بروب و در دشمنان مکوب

من از شراب این سخن سرمست و فضلۀ قدح در دست

باران رحمت بی حسابش همه را رسیده و خوان نعمت بی دریغش همه جا کشیده

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ضایع

محبت را غایت نیست از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست

دردی است مرا که بهی مباد این درد مرا صواب است

پارسایی را دیدم به محبت شخصی گرفتار نه طاقت صبر و نه یارای گفتار.

شباهنگ به غروب آهنگ کرد و مشاطه دهر، جبین صباح را رنگ کرد.

گفتا: سخنی با من چرا نگویی که هم از حلقه درویشانم بلکه حلقه به گوش ایشانم؟

درویش ضعیف‌حال را در خشکی تنگ‌سال مپرس که چونی الّا به شرط آن‌که مرهم ریشش بنهی و معلومی پیشش.

قلم بر بی‌دلان گفتی نخواهم راند و هم راندی           جفا بر عاشقان گفتی نخواهم کرد و هم کردی

بدم گفتی و خرسندم عفاک الله نکو گفتی                       سگم خواندی و خشنودم جزاک‌الله کرم کردی

چه لطف است این‌که فرمودی مگر سبق‌اللسان بودت             چه حرف است این‌که آوردی مگر سهوالقلم کردی

مکن سرگشته آن دل را که دست آموز غم کردی                      به زیر پای هجرانش لگدکوب ستم کردی