شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 17391

نهاد، مفعول

مفعول، متمّم

متمّم، مسند

مسند، نهاد

 آن پریشانی شب‏‌‏های دراز و غم دل / همه در سایه‌ی گیسوی نگار آخر شد     سایه

 صبح امید که بد معتکف پرده‌ی غیب / گو برون آی که کار شب تار آخر شد   تار

 باورم نیست ز بدعهدی ایّام هنوز / قصّه‌ی غصّه که در دولت یار آخر شد     بدعهدی

 ساقیا لطف نمودی قدحت پُرمی باد / که به تدبیر تو تشویش خمار آخر شد   تدبیر

برداشت آسمان را / چون کاسه‌ای کبود / و صبحِ سرخ را/ لاجرعه سر کشید / آن‌گاه / خورشید در تمامِ وجودش طلوع کرد

بسترم / صدفِ خالیِ یک تنهایی‌ست / و تو چون مروارید/ گردن‌آویزِ کسانِ دگری . . .

من این‌جا بس دلم تنگ است / بیا ره‌توشه برداریم/ قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم . . .

ای شادی / آزادی / ای شادیِ آزادی / روزی که تو بازآیی/ با این دلِ غم‌پرورد / من با تو چه خواهم کرد؟

طفیل گدایان اویم اگر                                               به تخت کیی برنشاند مرا

تا می نمی‌خورم غمِ دل می‌خورد مرا                              از دست غم هم اوست که وامی‌خرد مرا

به غیر رندی و می‌خوارگی چه آموزند                              به مکتبی که نزاری بود ادیب مرا

میفکن از نظر عزّتم چنین ای دوست                            که دوستان همه بگذاشتند خوار مرا