شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16707

نهال عدل را در باغ بنشان / درخت ظلم را از بیخ بر کن

شه چو ظالم بود نهاید دیر / زود گردد بر او مخالف چیر

شود تاریکی ظلم از جهان دور / نماند شمع بزم عدل بی نور

مکن خیره بر خویشتن بر ستم / که آن گاه مانی به بیداد و غم

چشم بگشای و به خود باز آی، هان/ که تویی نیز از شمار زندگان

اندکی آسوده شو بخرام شاد/ چند خواهی عمر را بر باد داد

مرحبا طایر فرخ پی فرخنده پیام/ خیر مقدم چه خبر دوست کجا یار کدام

ای دریغا روزگارم شد سیاه/ آه از این عشق قَوی پی آه! آه!

نه حرص علم و هنر ماندشان نه حرص بهشت / نجوید او خر و اشتر که هست شیرسوار

کدام باغ به دیدار دوستان ماند؟ / کسی بهشت نگوید به بوستان ماند

ماند به بهشت آن رخ گندم‌گونش / عشّاق چو آدم است پیرامونش

زاهد ز انتظار نعیم بهشت ماند / عابد نماز را به تکلّف دراز کرد

از این مرگ صورت نگر تا نترسی / از این زندگی ترس کاکنون در آنی

وضع ما در گردش دنیا چه فرقی می‌کند / زندگی یا مرگ، بعد از ما چه فرقی می‌کند

خصم را گو پیش تیغش جوشن و خفتان مپرس / مرگ را کی چاره هرگز جوشن و خفتان کند

رهنوردان تو را مرگ نگیرد دامن / بر شهید تو کفن جامۀ احرام شود

تالاب: برکه _ عامل: والی

رفیع: بلند _ عزم: اراده

ضایع: تباه _ محال: ناممکن

حازم: محتاط _ جافی: مهربان