شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18846

قامت زیبا و رویی چون بهار آراسته / راست گویی که سرو راستین آمد برون

بیداری من شمع صفت لاف زبانی است / دارم زخموشی به کمین خواب گران را 

خور و خواب و آرامگه تنگ شد / تو گفتی که روی زمین سنگ شد 

نام تو جاودان بود ای شاعر بزرگ / چونان که نام سعدی شیرین زبان ما 

بنالم ایرا (زیرا) بر من فلک همی کند آنک / به زخم زخمه بر ابریشم رباب کنند                                                                                                          «فلک: نهاد»

ز بس که بر من باران غم زنند مرا / سرشک دیده صدف‌وار درّ ناب کنند                                                                                                              «سرشک: مفعول»

ز درد وصلت یاران من آن کنم به جزع / که جان پیران بر فرقت شباب کنند                                                                                                              «من: مضافٌ‌الیه»

چو هیچ دعوت من در جهان نمی‌شنوند / امید تا کی دارم که مستجاب کنند                                                                                                              «دعوت: مفعول»

 چون سگ درّنده گوشت یافت نپرسد / کین شتر صالحست یا خر دجّال // با گرسنگی قوّت پرهیز نماند / افلاس عنان از کف تقوی بستاند

 تن به بیچارگی و گرسنگی / بنه و دست پیش سفله مدار // پرنیان و نسیج بر نااهل / لاجورد و طلاست بر دیوار

جوان اگرچه قوی‌یال و پیلتن باشد / به جنگ دشمنش از هول بگسلد پیوند // نبرد پیش مصاف‌‌آزموده معلوم است / چنان‌که مسئله‌ی شرع پیش دانشمند

پدر کز من روانش باد پرنور / مرا پیرانه پندی داد مشهور // که از بی‌دولتان بگریز چون تیر / سرا در کوی صاحب‌دولتان گیر