شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - علوم و فنون ادبی 1 | آزمون شماره 28144

ز خاک آفریدت خداوند پاک/ پس ای بنده افتادگی کن چو خاک (تعلیمی)

بدو داد و فرمود تا گشت باز/ همیتاخت اندر نشیب و فراز (لحن حماسی)

یا رب به آب این مژه اشکبار ما/ کان سرو ناز را بنشان در کنار ما (تعلیمی)

عجب است اگر توانم ز محبتت گریزم/ به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد (تغزلی)

با همه وضع پیش و پس نیست کسی خلاف کس / زشتی ما نمود و بس، آینه را عدوی ما

از همه ساده‌ کن آیینه‌ی خویش / وز همه پاک بشو سینه‌ی خویش

حیرت‌طرازی است نیرنگ‌سازی است / تمثال اوهام، آیینه دنیا

آبی که خضر حیات از او یافت / در میکده جو که جام دارد

ز شا‌هان همه گیتی ثنا گفتن تو را شاید / که لفظ اندر ثنای تو همه یکسر شود غرّا

طواف زایران بینم به گرد قصر تو دایم / همانا قصر تو کعبه‌ست و گرد قصر تو بطحا

ز خشمش تلخ‌تر چیزی نباشد در ج‌هان هرگز / ز تلخی خشم او نشگفت اگر الوا(صمغ تلخ) شود حلوا

زبان از بهر آن باید که خوانی مدح او امروز / دو چشم از بهر آن باید که بینی روی او فردا

ندارم به روی تو چشم تعهّد (ندارم بِ رویِ تُ چَشمِ تَعَهُد)

سلامت از چه می‌جویی ملامت به درین دریا (سَلامَت اَز چِ می‌جویی مَلامت بِ دَرین دَریا)

به کوی عشق منه بی‌دلیل راه قدم (بِ کویِ عِشق مَنِه بی دَلیلِ راه قَدَم)

همچو پروانه سرافشان گر وصال شمع خواهی (هَمچو پَروانِ سَرَفشان گَر وِصالِ شَمع خاهی)