شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 21463

ما را بر آستان تو بس حق خدمت است / ای خواجه باز بین به ترحم غلام را

در گردش آورید می لعل‌فام را / زین پیش خشک لب مپسندید جام را

شد استخوان ز دور فلک توتیا مرا / باری دگر نماند در این آسیا مرا

اندر شکم چه باشد و اندر عدم چه باشد / کاندر لحد ز نورت رقص است استخوان را

ج _ ه‍

الف _ د

د _ ج

ب _ ه‍

ندانم از چه سبب رنگ‌ آشنایی نیست / سهی قدان سیه چشم ماه‌سیما را

پیش از اینت بیش از این، اندیشه‌ی عشّاق بود / عشق‌ورزی تو با ما شهره‌ی آفاق بود

چگونه سر آمد به نیک‌‌اختری / بر ایشان همه روز گندآوری

پس آن گه بگفت ار ز من بشنوی / به شعر آری از دفتر پهلوی

سنبلت را صبا بر گل مشوش می‌کند                               هر خم زلفت مرا نعلی در آتش می‌کند

بر دل من تا خیال آن پری‌پیکر گذشت                       کافرم گر در خیالم، صورتی دیگر گذشت

خسته باد آن دل، که از تیر جفایش خسته نیست           رسته باد از غم، دلی کز بند عشقش رسته نیست

غنچه نوش‌خند او خَست به یک تبسمم                         نرگس نیم مست او کشت به یک اشاره‌ام