شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9814

دریاب تو این یک دم وقتت که نیست / آن تَره که بِدَروند، دیگر روید

سعدیا دی رفت و فردا همچنان موجود نیست / در میان این و آن فرصت شمار امروز را

آنچه بایست، به تاریخ گذشته خندم / کرده ام خنده، بر آینده کنون می خندم

داریم فارغ از غم مستقبل و ماضی / خوش می گذرانیم به دیدار تو حالا 

مردان‌بار را به نیروی همت و بازوی حمیّت کشند نه به قوت تن.

اتّفاق و اسباب نامعلوم را که انعکاس اعمال توست به نیروی یزدان پذیرنده باش و خود را چون ضعیفان نیانداز.

 خورش به اندازه قوام بدن انسان را قوت گویند و خردمندان دانند که قوت از دهان به مرغ نوآموز می‌دهند.

دغل که به یک روی درد و محراب باشد دعایش هرگز مستجاب نشود.

تا شوی از جملۀ عالم عزیز/ جهد تو می‌باید و توفیق نیز

تلاش خاکساری برد آرام و قرارم را/ پریشان می‌شود هرکس به فکر کیمیا افتد

سعی روزی داشتم آخر ندامت پیش رفت/ آسیا هر سودن دست اندکی از خویش رفت

سعدیا با ساعد سیمین نشاید پنجه کرد/ گرچه بازو سخت داری، زور با آهن مکن