شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11730

در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار / کرده‌ام خاطر خود را به تمنای تو خوش

جان شد سیاه چون دل شمع از تف جگر / پس هم‌چو شمع از مژه خوناب زرد خاست

حال من و تو از من و تو دور نیست زانک / تو آب زیر کاهی و من کاه زیر آب

من چون کبوتران به وفا طوق‌دار او / او کعبه من و حرم از من دریغ داشت

چرا ملامت خواجو کنی که چون فرهاد / به پای دوست درافکند جان شیرین را

دلم چون مار می‌پیچد ز مهرم سر مپیچ / رُخت چون ماه می‌تابد ز خواجو رخ متاب

پیکرم در مهر ماه روی تو / گشته چون تار قصب بر ماهتاب

من چو لب لاله شده خنده ناک / جامه به صد جای چو گل کرده چاک

مرغ دل تا دام زلف و دانه خال تو دید / طایر اندیشه‌ام افتاد در دام هوس (5)

شاهین صفت چو طعمه چشیدم ز دست شاه / کی باشد التفات به صید کبوترم (1)

مرغ روحم که همی‌زد ز سر سدره صفیر / عاقبت دانه خال تو فکندش در دام (2)

جعد او نقش حُسن را نقاش / چشم او گنج فتنه را گنجور (2)