شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27195

آن‌که بر نسترن از غالیه خالی دارد / الحق آراسته خُلقی و جمالی دارد 

خطّ عذار یار که بگرفت ماه از او / خوش حلقه‌ای است لیک به در نیست راه از او

 وه که گر من باز بینم روی یار خویش را / تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را

 کمان سخت که داد آن لطیف بازو را / که تیر غمزه تمام است صید آهو را

اگر مرد عشقی کم خویش گیر / وگرنه ره عافیت پیش گیر

چو شیرش به سرپنجه در خود کشید / دگر زور در پنجه خود ندید

بدانست روزی پسر در کمین / که ممسک کجا کرد زر در زمین

بگیر ای جهانی به روی تو شاد / جهانی، که شادی به روی تو باد