شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 7: تاریخ ادبیات قرن چهاردهم

کدام گزینه صحیح است؟

دورۀ سلطنت رضاخان را دورۀ درخشش نیما و جدال بر سر شعر کهنه و نو می‌دانند.

از آغاز حکومت رضاخان تا روی کار آمدن محمّدرضا، فضای سیاسی آزادتری نسبت به دورۀ قبل بر ایران حاکم بود.

نیما و پیروانش مانند اخوان ثالث و سهراب سپهری تلاش‌هایی در تغییر شعر فارسی داشتند که آنها را پیشگامان شعر نو خوانده‌اند.

بهتر است شروع واقعی شعر نو را از سال ۱۳۳۲ یعنی هم‌زمان با کودتای ۲۸ مرداد دانست.

نام پدیدآورنده چند اثر در مقابل آن نادرست آمده است؟

(چشم‌هایش: بزرگ علوی)، (همسایه‌ها: محمود اعتمادزاده)، (سووشون: سیمین بهبهانی)، (برّه گمشده راعی: هوشنگ گلشیری)، (شوهر آهوخانم: محمّدعلی جمال‌زاده)، (شهری چون بهشت: جلال آل احمد)

یک

سه

چهار

دو

کدام شاعر، اندکی پیش از نیما به یک نظام زیباشناختی نوین در شعر فارسی دست پیدا کرده بود اما هرگز فرصت آن‌را نیافت که نظریه خود را به مرحله عمل نزدیک سازد؟

ایرج میرزا

رعدی آذرخشی

تقی رفعت

لاهوتی

نام پدیدآورنده‌ی چند اثر در کمانک روبه‌روی آن نادرست ذکر شده است؟

«دلاویزتر از سبز (علی مؤذّنی) / زمستان ۲‏۶‏ (محمود دولتآبادی) / شمس و طغرا (محمّدباقر میرزا خسروی) / تهران مخوف (بزرگ علوی) / راه آب‌نامه (سیّد محمّدعلی جمال‌زاده) / مهاجر کوچک (محمّدرضا سرشار) / سگ ولگرد (صادق چوبک) / شوهر آهو خانم (علی‌محمّد افغانی) / برّه‌ی گمشده‌ی راعی (امین فقیری) / تنگسیر (صادق هدایت)»

دو

سه

چهار

پنج