شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 22600

ره به تو یابند و تو ره‌دِه نه‌ای/ مهتر ده خود تو و در ده نه‌ای

برند از برای دلی بارها/ خورند از برای گلی خارها

ای منوّر به تو نجوم جمال/ وی مقرّر به تو رسوم کمال

خالق و رازق زمین و زمان/ حافظ و ناصر مکین و مکان

دو

یک

چهار 

سه

دل بسته‌ی هواست گزیند ره هوا / تن بنده‌ی دل آمد و با دل همی‌رود

ساقیا برخیز و در ده جام را / خاک بر سر کن غم ایام را

نشاط من از عیش کم‌تر نشد / امید من از عمر کوته نبود

به خطا خاطرت کژی نگرفت / از جفا خاطرت غبار نداشت

بحر را بگذاشت در تسلیم خویش/ کوه را افسرده کرد از بیم خویش

در پناه اوست موجودی که هست/ وز رضای اوست مقصودی که هست

ز دانش بهره دارد یا ندارد/ چو شیران زهره دارد یا ندارد

هوا چون نافۀ مشکین معطر/ چمن چون عالم عِلوی منوّر

گهی ز نرگس مستانه تو مخمورم                             گهی ز گردش پیمانه تو سرمستم

یا بهار عمر من رو بر خزان خواهد نهاد          یا نهال قامت او را به بر خواهم گرفت

می کشندم چو سبو دوش به دوش                           می‌برندم چو قدح دست به دست

خلق را از لعل میگون تو مستی داده‌اند             عقل را از چشم فتّان تو مفتون کرده‌اند