شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17389

 نکته گفتی با همه سوداگران ( خریدار و فروشنده )

بردُکان بنشسته بُد فارغ خواجه‌وش ( کدخدامنشانه )

آن شخص مسلٌم نداشت ( باور نداشت )

کافتاب نعمتم همچون زیر میغ ( کوه )

بدین زور و زر دنیا چو بی‌عقلان مشو غره/ که این آن نوبهاری نیست کش بی‌مهرگان بینی

سر الب ارسلان دیدی ز رفعت رفته بر گردون/  به مرو آ تا کنون در گل تن الب ارسلان بینی

تو باز سدره نشینی فلک نشیمن توست / چرا چو بوف کنی آشیان به ویرانه

شکوه سلطنت و حسن کی ثباتی داشت /ز تخت جسم سخنی مانده است و افسرکی

بنیان‌گذار – آن اندازه روزی که انسان را بس باشد –  محل عبادت – خسته‌کننده

جلودار – کم – محل تجمع درویشان و مرشدان – دردآور

رئیس – آن اندازه روزی که انسان را بس باشد – محل تجمع درویشان و مرشدان – خسته‌کننده

سردسته – فراوان – خانۀ صوفیان – رنج‌آور

ترسم گسلد مویت از کشمکش دل‌ها                              زنهار سبک می‌رو کاین بار گران داری (نهاد)

ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی                                     در فکرت تو پنهان صد حکمت الهی (مسند)

گر می‌فروش حاجت رندان روا کند                                ایزد گنه ببخشد و دفع بلا کند (مفعول)

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم                    جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها (صفت)

هر گه فتاد رهم به صحرای معرفت                                                                            با برق در معامله دیدم گیاه را                 تشبیه _ تشخیص

چون اثر در تو کند عشق؟ که اعجاز مسیح                                                         مرده را جان دهد، آدم نکند حیوان را                 تلمیح _ جناس

مستانه گر بتازم، عیبم مکن که شوقش                                                           گرمی دهد به مرکب، نرمی دهد عنان را     جناس _ کنایه

ز باغ وصل ثمر خواهم آن قدر که دهند                                                               کجا نظر به کثیر است و یا قلیل مرا                 تشبیه _ تضاد