شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 18567

دو-یک

چهار-یک

سه-دو

سه-سه

سروران را بی سبب می‌کرد حبس/ گردنان را بی خطر سر می‌برید

درد ما را نیست درمان الغیاث/ هجر ما را نیست پایان الغیاث

دوستان در پرده می‌گویم سخن/ گفته خواهد شد به دستان نیز هم 

لطف الهی بکند کار خویش/ مژدۀ رحمت برساند سروش

از کرمت من به ناز می‌نگرم در بقا / کی بفریبد شها دولت فانی مرا

ای شه شطرنج فلک مات مرا برد تو را / ای ملک آن تخت تو را تخته این نرد مرا

بنگر که از شمشیر شه در قهرمان خون می‌چکد / آخر چه گستاخی است این والله خطا والله خطا

بگو شکّر فروش شکّرین را / که تا رونق دهد بازار ما را 

نه تو گفتی که به جای آرم و گفتم که نیاری: $(--\bigcup \,\bigcup --\bigcup \bigcup -\bigcup -\bigcup \bigcup --\bigcup \bigcup )$

دوش ای پسر مِی خورده‌ای چشمت گواهی می‌دهد:$(-\bigcup ---\bigcup ---\bigcup ---\bigcup -\bigcup -)$

خاک پایش بوسه خواهم داد آبم گو ببر: $(--\bigcup ---\bigcup ---\bigcup ---\bigcup -)$

برو پاس درویش محتاج دار:$(-\bigcup --\bigcup --\bigcup --\bigcup )$