شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19039

ای خوشا دولت عشق تو که با محنت او / شد دل تنگ من از نعمت غم برخوردار

موج اسرار زند بحر دل من چو شود / خنجر عشق ز خونم چو صدف گوهردار

زنده ای همچو مرا پیشتر از مرگ بدن  / بی غم عشق تو جان مرده بُوَد دل بیمار 

هر زمان عشق هماسایه مرا می گوید / که تو شاهین حهانی منشین بر مردار

محمد عوفی، عبدالحسین وجدانی

ابوالفضل بیهقی، عبدالحسین وجدانی

محمد عوفی، محمدی اشتهاردی

گیلانشاه، عبدالحسین وجدانی

در خطاب آدمی ناطق بدی / در نوای طوطیان حاذق بدی         

ظاهر دستار چون حلّۀ بهشت / چون منافق اندرون رسوا و زشت

روزکی چندی سخن کوتاه کرد / مرد بقال از ندامت آه کرد     

نیم‌شب با گریه مستانه حالی داشتم / تلخ شد عیش من از لبخند بی هنگام صبح

 چون تو خورشیدی نتابیده است در ایوان حُسن / ذرّه‌ای چون من نرقصیده است در میدان عشق

 شب فراق که داند که تا سحر چند است / مگر کسی که به زندان عشق در بند است

 سوزن فکرت شکست رشته طاقت گسیخت / بس که ز نو دوختم چاک گریبان دل

آشفته سخن چو زلف جانان خوشتر / چون کار جهان بی‌سروسامان خوشتر