شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی

در کدام عبارت، آرایۀ تضمین به‌کار نرفته است؟

موسی، قارون را نصیحت کرد که: اَحسن کما احسن الله الیک.

شبی در خدمت پدر –رحمة الله علیه- نشسته بودم و همه شب دیده بر هم نبسته.

دانای ضمایر هر قوم، لا تأخُذهُ سِنَةٌ و لانَوم.

دروش بی معرفت نیارامد تا فقرش به کفر انجامد: کادَ الفَقر ان یکون کُفرا.

در کدام گزینه هر دو آرایه‌ی «تلمیح و تضمین» وجود دارد؟

شهادت می‌دهم معراج یعنی چشم‌های تو / شهادت می‌دهم چشمت یعنی سوره‌ی اسراء

اگر شبیه کسی باشی شبیه نیمه‌شب قدری / شبیه آیه‌ی تطهیری، شبیه سوره‌ی اعطینا

در بیان چشم مجنون از فراق روی یار / شیوه‌ی جناب تجری تحتها الانهار داشت

من از صد بار اسماعیل و هاجر تشنه‌تر بودم / تو این زمزم‌ترین را از کدامین راه آوردی

آرایه‌ی نوشته شده در برابر کدام بیت نادرست است؟

چو صیتش در افواه دنیا فتاد / تزلزل در ایوان کسرا فتاد (مجاز)

قدیمی کاوّلش را ابتدا نیست / کریمی کاٰخرش را انتها نیست (کنایه)

نامه‌ی شوقم کبوتر دید و گفت / چون پرم چون بال و پر می‌سوزدم (جناس)

مرا رسد که دم از علم حق زنم که مرا / دلی است عالم و در کنه علم «اَو اَدنی» (تلمیح)

همهٔ گزینه‌ها دارای آرایهٔ «تضمین»اند و بر وزن‌هایی با پایه‌های آوایی ناهمسان سروده شده‌اند، به‌جز ....... .

این جواب آن غزل صائب که می‌گوید وحید / بود با یوسف دل یعقوب فارغ‌بال رفت

این آن غزل مرشد روم است که گفته است / ای قوم به حج رفته کجایید کجایید

این آن غزل که حضرت عطّار گفته است / از آتش سماع دلی بی‌قرار کو؟

جواب آن غزل است این که اوحدی فرمود / مراد دشمن و تشویش دوستان چه دهی؟

مفهوم همه‌ی ابیات یکسان است، به‌جز:

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش / این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

مجنون که به دیوانه‌گری شهره شهر است / در دشت جنون هم‌سفر عاقل ما بود

با عقل گشتم هم‌سفر یک کوچه راه از بی‌کسی / شد ریشه ریشه دامنم از خار استدلال‌ها

حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است / کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 11656