شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10496

بزد دست سهراب چو پیلِ مست/برآوردش از جاي و بنهاد پست

بپوشید سُهراب خفتان رزم/سرش پر ز رزم و دلش پر ز بزم

دلِ من همی بر تو مهر آورد/همی آبِ شرمم به چهر آورد

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد/  عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

رضا به داده بده وز جبین گره بگشای                                  که بر من و تو درِ اختیار نگشاده است

سرنوشت خود «حزین» از شمع محفل فهم کن                          زندگانی صرف آه بی اثر خواهد شدن

دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری                                 تو خود چه آدمی‌ای ‌که از عشق بی‌خبری

ماه چون در جامه‌ای از نور پنهان شد                                         پادشاه آسمان، خورشید سر بر کرد