شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16160

ز اضطراب دل و لکنت زبان پیداست / که شمع هم دم مردن وصیتی دارد

تا رفتنش ببینیم و گفتنش بشنوم / از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم

چه شد که از همه جا بوی درد می آید / ز هر که می شنوم آه سرد می آید

تا تو را آن بو کشد سوی جنان / بوی گل باشد دلیل گلستان

روی کردی به سوی گل زان روی / گل ز شادی نگنجد اندر پوست

گرچه من خود ز عدم دل‌خوش و خندان زادم/ عشق آموخت مرا شکل دگر خندیدن

وین دهر دونده به یکی مرکب ماند/ کز کار نیاساید هر چند دوانیش

شعاع آفتابم من اگر در خانه‌ها گردم/ عقیق و زر و یاقوتم، ولادت ز آب و طین دارم

الف _ ب

الف _ د

ب _ د

ج _ الف

نوعروسان چمن را که جهان آرایند / با گل روی تو بازار لطافت بشکست (اغراق - مجاز)

تو کفی خاکی و پر باد هوا داری سر / باد پندار تو را خاک لحد کارگر است (جناس - کنایه)

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ / به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را (استعاره - تشبیه)

به یک کرشمه که در کار آسمان کردی / هنوز می‌پرد از شوق، چشم کوکب‌ها (حسن تعلیل - تشخیص)

عنصر المعالی کیکاووس _ سعدی

سعدالدین وراوینی _ حافظ

جمال میرصادقی _ عطار

فخرالدین عراقی _ ابن حسام خوسفی