شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17255

بر در شاهم گدایی نکته‌ای در کار کرد / گفت بر هر خوان که بنشستم خدا رزّاق بود

هرزه داند روانِ بیننده / آفرین جز بر آفریننده

عقل مانند ماست سرگردان / در ره کنه او چو ما حیران

گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد / بالله کز آفتاب فلک خوبتر شوی

نباشد دشمنی عالم بود دوست / چو نفسی مطمئن شد عالم از اوست

راندیم ز دل هر چه نه با یاد خدا بود / پس در کنف سایه‌ی وی جای گزیدیم

کی دلم چون مرغ بسمل گیرد از مردن قرار / عاشقان را در دل آرام از دلارام است و بس

مطمئن می شود البتّه دل از یاد خدا / بعد از این جز ز توکل به خدا دم نزنم

مویت رها مکن که چنین بر هم اوفتد / کآشوب حسن روی تو در عالم اوفتد      حسن

گر در خیال خلق پری‌وار بگذری / فریاد در نهاد بنی‌آدم اوفتد                              نهاد

مشکن دلم که فرقت راز نهان توست / ترسم که راز در کف نامحرم اوفتد            فرقت

سعدی صبور باش بر این ریش دردناک / باشد که اتفاق یکی مرهم اوفتد            مرهم

پرتو روی تو تا در خلوتم دید آفتاب / می‌رود چون سایه، هردم بر در و بامم هنوز

به غزالان غزل صید دلم کردی باز / ای به صید دل من زلف کمند تو دراز

چنان با باده عشق تو سرگرمم درین گلشن / که خار راه او در زیر پا ریحانه می‌آید

ای آسمان چو دور ندیمانش دیده‌ای / در دور خویش، شکل مدوّر گرفته‌ای