شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16013

صد ره اگر دست مرگ چاک زند دامنم / بار دگر بر زنم سر ز گریبان عشق

عشق داغی است که تا مرگ نیاید نرود / هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد 

به مرگ چاره نجستم که در جهان مانم / به عشق زنده شدم تا که جاودان مانم

مرگ از هوای عشق سرم را تهی نساخت / خالی نشد ز باده مرا این کدو به خاک

واعظ ما بوی حق نشنید بشنو کاین سخن / در حضورش نیز می‌گویم نه غیبت می‌کنم

رموز مستی و رندی ز من بشنو نه از واعظ / که با جام و قدح هر دم ندیم ماه و پروینم

خوش آن که در صباوت (طفولیت) قدر پدر شناخت / شاد آنکه در جوانی پند پدر شنید

اگر ز مردم هشیاری ای نصیحتگو / سخن به خاک میفکن چرا که من مستم

واعظ از حد می‌برد یا رب برافکن پرده‌اش / تا ببینند اهل عالم کفر پنهان آشکار

حاصل عمر تو افسوس شد و حرمان / عیب خود را مکن ای دوست ز خود پنهان

من بسته دام تو، سرمست مدام تو / آوخ که چه دام است این، یا رب چه مدام است آن

چنان مشهور شد در خوب‌رویی / که مطلق یوسف مصر است گویی

 آخُره، غارب، وقب، گُرده

 غارب، آخُره، وقب، کُلّه 

آخُره، کُلّه، غارب، گُرده 

 غارب، کُلّه، وقب، آخُره

یک

دو

سه

چهار