شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 9: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 8566

خواهم ز پس پردة تقوا به در افتم                          چندی به زبان همه کس چون خبر افتم

چون بلبل دل سوخته را بال شکستند                      بر طرف چمن باز به پرواز نیاید

 نه طرّه‌ات غم شب‌های تار من دارد                   نه چشم مست تو فکر خمار من دارد

من آن نی‌ام که کند یار اجتناب از من                   همیشه صحبت آتش به شمع درگیرد

ای نغمة خوشت دم داوود را شعار  /  وی عندلیب را نفست کرده شرمسار

  بر بناگوش تو خال حبشی هرکه بدید /  گفت بر گوشة خورشید نشسته است بلال

بشنو که دم تیشه چه خوش گفت به فرهاد  /  رفتن ز سر کوی وفا زنده محال است

هرکه از مروه صفا می‌طلبد گو به صبوح  /  بادة صاف طلب دار و صفا باز گذار