شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 7898

شاهد که با رفیقان آید به جفاکردن آمده است به حکم آنکه از غیرت و مضادت خالی نباشد.

جور فراوان بردی و تحمّل بی‌کران کردی.

جوانی خردمند از فنون فضایل حظّ وافر داشت و طبعی نافر.

طایفه‌ای دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته.

با همه وضع پیش و پس نیست کسی خلاف کس / زشتی ما نمود و بس، آینه را عدوی ما

از همه ساده‌ کن آیینه‌ی خویش / وز همه پاک بشو سینه‌ی خویش

حیرت‌طرازی است نیرنگ‌سازی است / تمثال اوهام، آیینه دنیا

آبی که خضر حیات از او یافت / در میکده جو که جام دارد

بعد از گفتگوی بسیار و مجارا، در سخن شیوه مدارا گرفتیم.

سیم بخیل از خاک وقتی برآید که وی در خاک رود.

ظالمی را حکایت کنند که هیزم درویشان خریدی به حیف و توانگران را دادی به طرح.

ما را آن ده که آن به.

هر که امروز در میدان خدمت است فردا در مجمع روح و ریحان است.

چراغ حقایق معرفت در سینۀ آدم خاکی روشن گردانیم و منشور ولایت خاکی به دست او دهیم.

علم متعدی است نفع آن و اثر آن به دیگران تعدّی کند، راست همچون چراغ است که خود روشن است و دیگران را روشن دارد.

خاکیان را عالم سفلی دادی عالم علوی به ما ده  ما نیز پرندگان حضرتیم و طاووسان درگاه عزّت.

نه از نقش‌های صورت نه از صاف و نه از کدورت         نه از ماضی و نه حالی نه از زهد نه از مراتب

عقلم برفت از جا باقیش را تو فرما                                          ای از درت نرفته کس ناامید و غایب

درکش رمیدگان را محنت رسیدگان را                             زان جذبه‌های جانی ای جذبه تو غالب

آن روز پر عجایب وان محشر قیامت                                گشته است پیش حسنت مستغرق عجایب