شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17184

از آموختن ننگ مدار تا از ننگ رسته باشی، چرا که «اگر تو از آموختن سر بتابی / نجوید سر تو همی سروری را».

داد از خویشتن بده که از داور مستغنی باشی، یعنی «پیش توانگر‌منشان پهلوی لاغر مگشا / دست به هر دست مده چشم به هر در مگشا».

تیغ مباش و پیران قبیله‌ی خویش را حرمت دار، که «تیغ حرمت می‌ندارد پیر را / کی بود تمییز تیغ و تیر را؟»

همان گندم‌نمایان جوفروشند آن «واعظان کاین جلوه بر محراب و منبر می‌کنند / چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند».

درع سواران- گژدهم و هجیر

تیغ و صنان- جولقی‌ای سربرهنه

سبیل تلطّف- ناطق و حازق

خطّه نقض- صاحب دلق

هواي سير گل و ساز بلبلم دادي                        كه بنگرم به گل و سر كنم ثناي تو را

گفتم اين شرط آدميّت نيست                           مرغ تسبيح گوي و من خاموش

در طبيعت به هر صلا و سكوت                          گوش دل واكني حكايت اوست

هر يك به زخمة خود ساز تو مي نوازد                 بلبل به نغمه خواني مطرب به چيره‌دستي