شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 14

به ریا روی در خدای مکن / پیش یزدان به زرق جای مکن

گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست / صاحب‌خبر بیامد و من بی‌خبر شدم

هم به صورت واله انوار پیدایت منم / هم به معنی واقف اسرار پنهانم تویی

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم / دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم

 

بشوی ای خردمند از آن دوست، دوست / که با دشمنانت بود هم‌‌نشست 

جهان پیر است و بی‌‌بنیاد، از این فرهادکش فریاد / که کرد افسون و نیرنگش، ملول از جان شیرینم

ما درد دوست پیش حکیمان نمی‌‌بریم / ساقی بیار می که مسیح و حکیم ماست 

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم / بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

تاب در زلف داد و هر مویش / در دلم صدهزار تاب انداخت 

سرّ من از ناله من دور نیست / لیک چشم و گوش را آن نور نیست

چون ز مرغ سحر فغان برخاست / ناله از طاق آسمان برخاست

تا تو کردی به سوی ما نظری / ملک هر دو جهان مُسخّر ماست

پروانه او شدم که هر ساعت / در جمع چو شمع می‌‌کشد زارم 

چون تو قیام می‌‌کنی ما و ز پا فتادنی / چون تو به ناز می‌‌روی ما و به سر دویدنی 

همه هستند سرگردان چو پرگار / پدیدآرنده‌‌ی خود را طلبکار

 ای جفای تو ز دولت خوب‌‌تر / انتقام تو ز جان محبوب‌‌تر

وزن مصراع، «فاعلاتن فاعلاتن فاعلن» است.

هجای ششم مصراع، هجای کوتاه است

 تقطيع هجایی کلمه «هما» با کلمۀ «سمین» برابر است.

 در این مصراع، یک حذف همزه رخ داده است.