شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 23029

منگر که شه و میری بنگر که همی‌ میری / در زیر یکی توده رو «کم ترکوا» برخوان

طومار ندامت است طبع من / حرفی است هر آتشی ز طومارم

آتش است اين بانگ نای و نيست باد / هر كه اين آتش ندارد، نيست باد

چون رایت عشق آن جهانگیر / شد چون مه لیلی آسمانگیر

الف و ح

پ و ت

ث و ج

ب و چ

پیک عشقم به اشارات دو ابرو مفرست / کس پی عاشق بی‌دل نفرستاده به تیغ

نه عاشق است در این گفت و گوی نی معشوق / نه ناظر است در این جست و جوی نی منظور

ای آن‌که تو را حریم گردون حرم است / گر خون خوری از ساغر گردون چه غم است

شعر را خوانند مُهمل طعنه بر شاعر زنند / گرچه نگشایند خود اِلّا که بر مهمل دهان

خواجو از میکده‌اش دوش به دوش آوردند / این همه بی‌خودی از مستی دوشش نگرید

چه نویسم که دل از درد فراقت چه کشید / یا ز نادیدنت این دیدۀ غم دیده چه دید؟

گر بار دگر ماه من از بام برآید / بس فتنه که از گردش ایام برآید

خسروان در آرزوی شکرش فرهادوار / جان شیرین را فدای جان شیرین کرده‌اند