شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11307

می‌گفت: به شتر افسار گسیخته می‌‌مانی؛ شلخته و هردم بیل و هپل و هپو هستی؛ جلو پایت را نگاه نمی‌کنی. 

خیال می‌کردم عینک مثل تعلیمی یک چیز فرنگی معابی است که مردان متمدن برای قشنگی به چشم می‌گذارند.

تمام غفلت‌هایم را که ناشی از نابینایی بود حمل بر بی استعدادی و مهملی و ولنگاری‌ام کردند. 

ننه مهمان عزیزی بود. زادالمعاد و کتاب دعا و کتاب جودی و هر چه از این کتب تعزیه و مرثیه بود همراه داشت.

بیست‌ودوم بهمن در هیئت روزی شکوهمند آرام‌آرام از یال کوه‌های بلند و برف‌گیر فرود آمد.
 

آسمان با هفت دست گرم و پنهانی دف می‌زد و رنگین‌کمانی از شوق و شور ، کلاف ابرهای تیره را از هم باز می‌کرد.
 

خورشید در جشنی بی‌غروب ، بر بام روشن جهان ایستاده بود و ما در سایه خورشیدی‌ترین مرد قرن به بار عام رحمت الهی راه یافتیم.
 

در محوطه آفتابی انقلاب ، صبح روشن آزادی را به تماشا ایستادیم.

روضه خلد: مجد خوافی

حمله حیدری: باذل مشهدی

ماه نو و مرغان آواره: یوهان ولفگانگ گوته

سه دیدار: نادر ابراهیمی

چو فردا برآید بلند آفتاب                                                  من و گرز و میدان و افراسیاب

گفتم که چو ناگه آمدی عیب مگیر                                      چشم تر و نان خشک و روی تازه

ای صبا گر به جوانان چمن بازرسی                                       خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست                                      که هر چه بر سر ما می‌رود ارادت اوست