شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 12142

همه ارکان چو لباس آمد و صنعش چو بدن / چند مغرور لباسی بدن انسان بین

مکن تا توانی دل خلق ریش / وگر می‌کنی می‌کنی بیخ خویش

گر بزند بی‌گناه عادت بخت منست / ور بنوازد به لطف غایت احسان اوست

 سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه مرنج /  ما که باشیم که اندیشه ما نیز  کنند

دلق ازرق به می لعل گرو خواهم کرد / که می لعل برون آورد از رنگ مرا

زلف هندوی تو در تاب است و ما را تاب نیست / چشم جادوی تو در خواب است و ما را خواب نیست

مطرب آهنگ چنین تیز چه گیری که کند / جان شیرین به لب لعل تو آهنگ مرا

نشد از گوش دلم زمزمه‌ی نغمه‌ی چنگ / تا عنان دل شیدا بشد از چنگ مرا

ای دل آواره بیا وی جگر پاره بیا / ور ره در بسته بود از ره دیوار بیا

چمن خوشست و هوا دلکشست و می بی‌غش / کنون به جز دل خوش هیچ درنمی‌باید

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد / که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

پای تویی دست تویی هستی هر هست تویی / بلبل سرمست تویی جانب گلزار بیا

دلم که صبر و خرد برده‌اند بی‌خبر از وی / به آن دو نرگس فتّان مگر که فتنه گمانش

ز چشم شوخ تو جان کی توان برد / که دایم با کمان اندر کمین است

هرکه آمد به جهان نقش خرابی دارد / در خرابات بگویید که هشیار کجاست؟

در مرده جنبش آید اگر خیزد از زمین / آن فتنه زمان که قیامت قیام اوست

ج _ الف _ د _ ب 

الف _ ج _ ب _ د

ب _ الف _ ج _ د  

الف _ ج _ د _ ب