شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9388

خلاص بخش خدایا همه اسیران را/مگر کسی که اسیر کمند زیبایست

شب فراق که داند که تا سحر چند است/ مگر کسی که به زندان عشق در بند است

گفتم مگر به وصل رهایی بود زعشق/ بی حاصل است خوردن مستسقی آب را

باز گویم نه که این صورت و معنی که توراست/نتواند که ببیند مگر اهل نظرت

چون فلک سیر مه و اختر دلم را وانکرد / وا نشد زین ناخن و دندان گره از کار من

گر بر قیاس فضل بگشتی مدار دهر / جز بر مقرّ ماه نبودی مقر مرا

بال بگشا و صفیر از شجر طوبی زن / حیف باشد چو تو مرغی که اسیر هوی

 قفس تنگ فلک جای پرافشانی نیست / یوسفی نیست در این مصر که زندانی نیست

در گوش سلام آرزومند                                  پذرفته نشد حدیث آن پند

 چو این گفته شد فرّ یزدان از اوی       بگشت و جهان شد پر از گفت‌وگوی

پشیمان شده داغ دل بر گناه                           همی سوی پوزش نمایند راه

 نشد مار کشته ولیکن ز راز                           از این طبع سنگ آتش آمد فراز