شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 13108

یکی هفتاد سال علم آموخت و چراغی نیفروخت

دوستی را که به عمری فراچنگ آرند نشایند که به یک دم بیازارند

آن روز که تو دیدی غم نانی داشتم و امروز تشویش جهانی

مشک آن است که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید

به نانهاده دست نرسد و نهاده هر کجا هست برسد

رزق اگرچه مقسوم است به اسباب حصول و بلا اگرچه مقدور از ابواب دخول

دفتر از گفته‌های پریشان بشویم و مِن‌بعد پریشان نگویم

میان به خدمت آزادگان بسته و بر در دل‌ها نشسته

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم / فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

صبا خاک وجود ما بدان عالیجناب انداز / بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم

پشمینه‌پوش تندخو از عشق نشینده است بو / از مستی‌اش رمزی بگو تا ترک هشیاری کند

مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند / که اعتراض بر اسرار علم غیب کند