شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 16340

دل عاشق به پیغامی بسازد/ خمارآلوده با جامی بسازد

یوسف گم‌‌گشته باز آید به کنعان غم مخور/ کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

مرا مهر سیه‌‌‌چشمان ز سر بیرون نخواهد شد/ قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

مدامم مست می‌‌دارد نسیم جعد گیسویت/ خرابم می‌‌کند هر دم فریب چشم جادویت

عشق و مستوری نباشد پای گو در دامن آور: 

مرغ کُه طور تویی خسته به منقار مرا:

چو گل گر خرده‌ای داری خدا را صرف عشرت کن:

دلم خون شد از غصه ساقی کجایی: 

گفتم آخر درد خاقانی دوا یابد به صبر: گف تَ ما خِر / در دِ خا قا / نی دَ وا یا / بد بِ صبر

به فندق گل و ارغوان را بخست: بِ فن دُق / گُ لُ ار / غَ وان را / بِ خست

آنچه در آینه بینم نه منم: آن چِ در / آ یِ نِ / بی نم نَ / مَ نم

شد آبروی عاشقان زان خوی آتشناک تو: شد آ بِ رو / یِ عا شِ قان/ زان خو یِ آ / تش نا کِ تُ