شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 13450

تُ حَ کی می / تُ عظی می /تُ کری می/تُ رَ حی می

تُ حَ کی می / تُ عَ ظی می /تُ کَ ری می/تُ رَ  حیم  ی

تُ حَ کی می / تُ عَ ظی می /تُ کَ ری می/تُ رَ  حی  می

تُ حَ کی می / تُ عَ ظی می /تُ کَرِ ی می/تُ رَ حِ ی می

بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی/ به غلغل در سماع آیند هر مرغی به دستانی

تو از هر در که بازآیی بدین خوبیّ و زیبایی/ دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی

سرو بستانی تو یا مه یا پری/ یا ملک یا دفتر صورتگری؟

خدایا چنان کن سرانجام کار / تو خشنود باشیّ و ما رستگار

آفرینش

شاهراه

استرداد

انتظار

سرشک من که ز طوفان نوح دست برد/ ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست

به عمری یک نفس با ما چو بنشینند برخیزند/ نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند

چرخ ار نگردد گرد دل از بیخ و اصلش برکنم / گردون اگر دونی کند گردون گردان بشکنم

نگر نشمری ای برادر، گزافه/ به دانش دبیریّ و نه شاعری را

شمع را فانوس از پروانه می‌سازد جدا

من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار

منّت ایزد را که با اقبال و دولت هم‌عنان

عشق را فرزانه می‌دانیم ما